Wat zijn polyolen?

Polyolen: zoete oplossing of verborgen valkuil?

Polyolen – ook wel suikeralcoholen genoemd – worden steeds vaker gebruikt als alternatief voor suiker. Je vindt ze in suikervrije kauwgom, proteïnerepen, “keto” snacks en tal van light-producten. Bekende voorbeelden zijn xylitol, sorbitol, erythritol, maltitol en isomalt.

Waarom gebruiken fabrikanten ze? Simpel: polyolen geven een zoete smaak maar leveren meestal minder calorieën dan gewone suiker en hebben een kleinere invloed op de bloedsuikerspiegel. Daardoor zijn ze populair in producten voor diabetici en in suikervrije of koolhydraatarme diëten.

Maar er zit ook een keerzijde aan. Polyolen worden in de dunne darm maar gedeeltelijk opgenomen. Het restant komt in de dikke darm terecht, waar bacteriën het fermenteren. Het gevolg: bij hogere inname kunnen opgeblazen gevoel, winderigheid en een laxerend effect optreden. Daarom zie je op veel verpakkingen de waarschuwing: “Overmatig gebruik kan een laxerend effect hebben.”

Niet alle polyolen gedragen zich hetzelfde. Erythritol wordt bijvoorbeeld vrijwel volledig opgenomen en veroorzaakt daardoor minder darmklachten. Maltitol en sorbitol staan juist bekend om hun sterkere laxerende effect.

Kort samengevat: polyolen zijn een nuttig hulpmiddel om suiker te verminderen, maar ze zijn geen perfecte vervanger. Voor consumenten geldt hetzelfde als bij veel voedingsingrediënten: met mate gebruiken.